Expertise

BEA is een gespecialiseerde praktijk voor bekkenfysiotherapie in Amsterdam. We hebben ruime ervaring en expertise op het gebied van bekken/bekkenbodem.

Bekkenbodemspieren hebben een functie bij plassen, vrijen, poepen en ze ondersteunen de organen die onderin de buik liggen. Daarnaast zijn ze onderdeel van een bewegingsketen.
Als de bekkenbodemspieren niet goed functioneren kan dat verschillende klachten tot gevolg hebben. Vaak is er een samenhang tussen de verschillende klachten.

Diagnostiek

We luisteren naar je probleem, we doen een onderzoek en stellen een diagnose. De diagnose leggen we uit. We behandelen je vervolgens zelf, of verwijzen je door binnen ons netwerk.

Onderstaande problemen kunnen ontstaan:
* Tijdens of na de zwangerschap
* Door overbelasting
* Maar ook voor of na een blaas-. baarmoeder-, darm- en of prostaatoperatie
* Ten gevolge van chemotherapie en bestralingen

Plassen

Als bekkenbodemspieren niet goed functioneren, kan dat plasklachten tot gevolg hebben.

Vrijen

Bekkenbodemspieren spelen belangrijke rol bij vrijen.

Poepen

De anus en het anale kanaal (kanaaltje van opening anus naar endeldarm) worden omgeven door de bekkenbodemspieren. Een te hoge of een te lage spanning van die spieren heeft direct gevolgen voor het poepen.

 

Denk je dat wij je kunnen helpen met jouw probleem? Lees verder over onze werkwijze

Ik heb vrijen nooit leuk gevonden!
Vanaf het allereerste moment, al bij de poging om een tampon in te brengen voelde mijn vagina ingang strak en pijnlijk. Na menige poging om met mijn vriend te vrijen werd ik ook nog eens geplaagd door een blaasontsteking en vervolgens een schimmelinfectie.
Volgens mijn bekkenfysiotherapeut komt het allemaal door een te gespannen bekkenbodem, maar ik had nog nooit van een bekkenbodem gehoord.
Er werd een heel behandelprotocol met mij doorgesproken:  eerst heel veel aandacht voor buikontspanning en ademhaling. Vervolgens hebben we samen met een spiegel gekeken naar mijn bekkenbodem en heb ik goede  adviezen gekregen hoe hoe ik de huid van mijn vagina ingang moest verzorgen. De bekkenfysiotherapeut heeft allerlei hulpmiddelen waarmee ze me beter kan laten voelen hoe ik mijn bekkenbodem aan kan spannen , maar nog veel belangrijker hoe ik mijn bekkenbodem moet ontspannen.
Samen met mijn vriend hadden we een heel open gesprek over hoe we weer energie moesten steken in intimiteit en hoe je ook een heel goed seksleven kunt hebben zonder penetratie.
Inmiddels weet ik dat ik een bekkenbodem heb en hoe ik hem bewust moet ontspannen en wij hebben nu een leuk seksleven.

 

Chantal 20 jaar.

Tim en ik kenden elkaar al 4 jaar toen we besloten om aan onze kinderwens te gaan werken.
Vrijen vonden wij beiden heerlijk en we hadden een fantasierijk seksleven.
Toen ik na 1 jaar nog niet zwanger was zijn we samen naar de huisarts gegaan.
En dan kom je in de molen … vele onderzoeken, vrijen op uur en tijd, steeds weer die teleurstelling en uiteindelijk  IVF.
Na 3 IVF pogingen was het raak en sinds 3 maanden hebben we een prachtig mannetje, we zijn hartstikke gelukkig, maar……. van ons leuke seksleven is niets meer over. Totaal nul. Ik moet er niet aan denken, mijn buik voelt koud en mijn onderkantje voelt niet fijn.
Tim zegt dat hij het wel begrijpt, had er ook wel even genoeg van, maar wil het wel weer graag oppakken en ik voel zijn ongeduld.
Mijn vriendin adviseerde een bekkenfysiotherapeut/seksuoloog, ik zag er erg tegenop, maar tijdens het eerste consult voelde ik me enorm serieus genomen en dat luchtte al behoorlijk op.
Vooral mijn buik en bekkenbodem hield ik veel te strak en die moet ik nu de hele dag proberen los te laten. Ook ga ik 2x per dag een kwartier op mijn bed liggen met een warme kruik op mijn buik, dat is heerlijk!
Het litteken van de knip in mijn bekkenbodem moet ik enkele malen per dag goed inwrijven en doet inmiddels al veel minder pijn.
Tim en ik zijn ook samen naar haar toe gegaan en hebben allerlei adviezen en opdrachten gekregen, we moeten oa aanraak oefeningen doen en elkaar vertellen hoe dat voelt.
Best moeilijk, maar ik heb er inmiddels alle vertrouwen in dat het goed komt met mijn bekkenbodem en met onze seks.

Rabia 32 jaar

 

 

 

Ik kreeg, toen ik 52 jaar was, onverwacht de diagnose darmkanker te horen.  Er werd een flinke tumor verwijderd via de buik, waarna ik een tijdelijke stoma kreeg. Toen de wond in de darmen genezen was, werd de tijdelijke stoma opgeheven, en kon ik weer op de gewone manier naar het toilet gaan om te poepen.
Tot mijn grote schrik verloor ik regelmatig ontlasting op onverwachte momenten. Ik had dan helemaal niet het gevoel dat ik moest poepen, maar merkte dat er ontlasting in mijn ondergoed zat. Windjes voelde ik niet aankomen, en kon ik ook niet ophouden.
Soms had ik wel aandrang om te poepen, maar dan kwam er maar een klein beetje. En later weer een beetje.
Ik voelde me door  deze toestand erg onzeker. In je broek poepen is vreselijk, je weet niet of iemand het zal zien of zal ruiken. Het voelt ook vreselijk. Ik durfde bijna de deur niet meer uit.
Door de huisarts werd ik naar de bekkenfysiotherapeut verwezen. Mijn bekkenbodemspieren bleken een te hoge spanning te hebben, waarschijnlijk doordat ik de hele dag probeerde geen ontlasting te verliezen. Maar daardoor kon ik niet goed poepen als ik op de WC zat.
Door de operatie bleek mijn gevoel voor aandrang veranderd te zijn. Ik kreeg veel te snel het seintje dat mijn darmen vol zaten.
De therapeut vroeg ook naar mijn eet- en drinkpatroon. Ik eet nogal onregelmatig..
Ze heeft me veel uitgelegd over mijn darmen, wat er veranderd was door de operatie en wat mijn bekkenbodemspieren daarmee te maken hadden.   Mijn eetpatroon werd onder de loep genomen.
Ik leerde te ontspannen, hoe ik het handigst kon poepen en ik leerde weer te gaan poepen als mijn darmen vol zaten. Dat het aandranggevoel klopte.
Na een half jaar, 12 behandelingen verder, kon ik weer een uur wandelen zonder verlies. Ik had weer dagelijks ontlasting Ik moest er wel aan blijven denken om regelmatig te ontspannen, anders voelde ik de aandrang namelijk niet.

Loes, 52 jaar.

Toen ik weer begon met hardlopen, met als idee mee te gaan doen aan de Ladies Run, merkte ik dat ik urine verloor. Mijn ondergoed werd ongemerkt (! ) flink nat na het sporten. Hier had ik last van, ik wilde niet dat iemand het zag, en het ruikt ook vies.
Ik had wel eens eerder plasverlies. Na de geboorte van mijn 2e, nu 9 jaar geleden, had ik urineverlies bij trampoline springen en bij niezen. Maar daar had ik geen last van. Dat was ook niet zoveel, een paar druppels.
Via via hoorde ik over bekkenfysiotherapie, en mijn huisarts vond het een goed idee.
Ik bleek een onderactieve bekkenbodemfunctie te hebben: mijn bekkenbodemspieren waren niet sterk genoeg. Daardoor konden ze onvoldoende tegendruk geven bij druk in de buik.
‘Als je in een tube tandpasta knijpt waar geen dop op zit, komt er tandpasta uit.”  Als er druk in de buik gezet wordt, en er is niet genoeg sluiting bij de blaas, dan komt er urine uit.
Bij de conditietraining deed ik veel buikspieroefeningen waarbij ik  ongemerkt mijn bekkenbodemspieren naar buiten perste en dus urine verloor.
Ik had daar geen idee van! Ik voelde niet wat er gebeurde als ik mijn bekkenbodemspieren wilde aanspannen of ontspannen.
De therapie bestond uit oefentherapie. Ik leerde mijn bekkenbodemspieren bewust aan te spannen en bewust te ontspannen en ze maakte ze sterker. Ook leerde ik de buik- en bekkenbodemspieren in combinatie te gebruiken.
Nu weet ik dat bij hardlopen stabiliteit van de romp van belang is, evenals stabiliteit van de verschillende been gewrichten. Dat wordt “ geregeld” door spieren. Ik had een verminderde stabiliteit aan een zijde, waarvoor ik compenseerde in mijn bekkenregio en waardoor ik extra druk op de blaas zette.
Mijn looptechniek verbeterde door het doen van specifieke oefeningen,  mijn rompstabilteit werd goed, en de klachten van plasverlies kwamen niet meer voor. Ik deed mee met een hardloopgroep met een trainer,  en liep de Ladiesrun zonder problemen uit

Mw B, 43 jaar

Ik had al maanden last van pijn bij het poepen, en verloor dan ook wat bloed. De dokter schreef een zalfje voor en verwees me naar de bekkenfysio.
De bekkenbodemspier vormt bij de anus een soort kanaal, waar de ontlasting doorheen naar buiten kan glijden. In dat kanaal wordt een bocht getrokken als de bekkenbodemspieren daar aanspannen. Dan blijft de ontlasting boven dat bochtje zitten.
Bij het poepen is het van belang dat de bekkenbodemspieren ontspannen, zodat die hoek verstrijkt, en er een weg ontstaat waardoor de ontlasting naar buiten kan gaan.
Bij mij bleek dat ontspannen van de anus niet te gebeuren, waardoor ik flink moest persen om te kunnen poepen. Door het persen ontstond, vertelde de therapeut, een scheurtje bij mijn anus. Iedere keer als daar iets langs kwam, deed dat pijn.
Ik herkende wel dat je, als je verwacht dat iets pijn gaat doen, je van tevoren je anus al aanspant. Ongemerkt.
Maar daardoor moest ik wel persen om te kunnen poepen.
Mijn ontlasting was erg hard doordat ik te weinig dronk en weinig vezels at.
Bij de therapie heb ik geleerd hoe ik kon zorgen voor soepele ontlasting, namelijk door meer te drinken en meer vezels te eten. Dat werkte goed bij mij. Daarnaast leerde ik ontspannen, en te poepen zonder te persen.
Het wondje is inmiddels weg, ik hoef  de zalf niet meer te gebruiken. Meestal ga ik weer dagelijks naar de WC, en meestal hoef ik niet te persen. Alleen als ik erg gespannen ben geweest, of als ik wit brood heb gegeten, heb ik nog wel eens last. Maar het gaat dan snel weer over als ik het patroon weer oppak.

Hr A, 21 jaar